RSSDatowanie drzew
wrz 05
datowanie, drzewa, metody, wiek
Dendrochronologia to nauka pomocnicza archeologii, która pomaga jej określić wiek przedmiotów znalezionych przy prowadzeniu prac wykopaliskowych, a wytworzonych z drewna.
Ta metoda datowania polega na analizie słojów przyrostu leśnego. Każdego roku na pniu drzewa w tym samym momencie pod korą pojawia się nowy słój. Zjawisko to najlepiej można zaobserwować odwiedzając tartak. Łatwo bowiem tam dzięki obserwacji świeżo ściętego drzewa, policzyć poszczególne słoje i w ten sposób określić wiek drzewa.
Inną nauką pomocną przy datowaniu jest datowanie izotopowe. Polegające na wykorzystywaniu izotopu węgla C 14. Znając bowiem okres jego połowicznego rozkładu tego pierwiastek można z bardzo dużą dokładnością określić pochodzenie danego przedmiotu. Wynika to z tego, że dokonuje się porównania miedzy obecną zawartością tego izotopu w próbce i porównuje się ją z przypuszczalną zawartością izotopu na początku. Warunkiem wiarygodności datowania z użyciem takiej właśnie metody jest to by poddawany badaniom przedmiot poprzez nieustannie znajdował się w układzie zamkniętym.
Oznacza to, że powinny być zapewnione takie same okoliczności rozkładu izotopu. Są one perfekcyjnie zapewnione, gdy przedmiot znajduje się w glebie – tam środowisko raczej przez cały czas jest takie samo, dlatego ta metoda dokładnie datuje przedmioty wykopane z ziemi.
Innym jeszcze sposobem datowania jest datowanie pyłkowe, datowanie termoluminescencyjne, czy datowanie oparte na badaniu aminokwasów, lub metoda historyczna polegająca na badaniu powiązań historycznych zapisków.